Over Bon Jovi, een hotel en een opdrachtgever

“Neeeeee, ik zit helemaal vol,” zegt mijn gesprekspartner vrolijk.
” Ga je ook naar dat concert?”

Ik pijnig mijn hersenen. Een groot concert in de buurt van Nijmegen?

“Nee, wat voor concert?”

“Bon Jovi. Ik krijg wel tien telefoontjes per dag of er nog kamers vrij zijn. Succes met een hotel vinden.” Hij hangt op.

Daarom kan ik nergens in de buurt een kamer vinden. Ik dacht al, een gewone door-de-weeks-dag, waarom is alles vol? Ik zoek iets voor Maurizio en mij, we hebben vanaf 9 uur foto- en filmopnames in Gelderland. Het lukt uiteindelijk om op drie kwartier afstand nog een laatste kamer te bemachtigen.

We komen dan ook lekker fris en fruitig aan bij onze opdrachtgever. Na het aanhoren van mijn Bon Jovi verhaal  lacht hij. Maar niet over mijn storytel kunsten. “Voor tweeënhalf uur rijden, neem je daar een hotel voor? Je rijdt toch gewoon weg om 5 uur ’s ochtends.” Ik haal adem om allerlei redenen voor het voetlicht te gooien maar mijn mond zegt alleen maar “Uhh, ja, had ook gekund.”